Fjalimi në seminarin për Nënsektorit e Ullirit në Shqipëri

Fjalimi i Drejtoreshës së  misionit të USAID në Shqipëri, Roberta Mahoney
Prioritetet Strategjike të Nënsektorit të Ullirit në Shqipëri

Ministër Ruli, Zonja dhe Zotërinj,

Ullinjtë përbëjnë një sektor të rëndësishëm të ekonomisë bujqësore në Shqipëri duke qënë se qindra mijëra familje fitojnë të ardhurat kryesore ose suplemantare nga ky sektor.

Për shumë vite USAID ka mbështetur zhvillimin e sektorit të ullirit- duke ndihmuar fermerët dhe përpunuesit të bëhen më konkurrues në tregjet e brëndshme dhe ndërkombëtare.

Strategjia e USAID mbështetet në eksperiencën e zhvillimit shumëvjeçare sikurse edhe në rezultatet e vlerësimit të vlerës së ullirit në Shqipëri. Vendimtare për zhvillimin e qëndrueshëm të sektorit shqiptar të ullirit është prodhimi i përmirësuar dhe konkurrueshmëria.

Prodhim i përmirësuar nënkupton rritje të numrit të ullinjve dhe të përmbjatjes së vajit nëpërmjet praktikave më të mira në menaxhimin e plantacionit, duke përfshirë atë të ujit dhe të plehut si domosdoshmëri.

Konkurrueshmëria kërkon vëmendje si në cilësi ashtu edhe në sasi për të rritur kërkesën për ullinjtë shqiptarë në tregun e brendshëm dhe në atë ndërkombëtar.

Nëpërmjet aplikimit të praktikave të mira të kultivimit dhe të teknikave të korrjes në fermë dhe investimeve në risitë teknologjike në nivelin e përpunimit, sektori shqiptar i ullirit ka bërë progrese të prekshme në cilësinë dhe sasinë e ullinjve.

Megjithatë, shumë sfida mbeten përpara në mënyrë që sektori të bëhet më konkurrues në tregjet e brendshme dhe në ato të eksportit.
Bashkëpunimi i ngushtë midis gjithë operatorëve në sektor është themelore për të përmbushur këto sfida, dhe si pasojë USAID ka punuar për ndërtimin e kapacitetit të Shoqatës e Ullirit  dhe Vajit Shqiptar.

Jam e kënaqur që kjo shoqatë eshtë bërë një aktor i rëndësishëm në krijimin e llojeve të partneriteteve që do të çojë në rritje të qëndrueshme  të sektorit shqiptar të ullirit.

Industria shqiptare e ullirit ndodhet aktualisht në një udhëkryq të rëndësishëm dhe vendime politikash të sakta nevojiten më tepër se kurrë për të mbështetur konkurrueshmërinë e saj, për të përshpejtuar rritjen e saj dhe për të rritur kontributin e saj në ekonominë shqiptare.

Eshtë e rëndësishme që këto vendime strategjike të bazohen në analiza ekonomike të sakta të cilat marrin parasysh informacionin nga fermerët shqiptarë, tregtarët dhe përpunuesit sikurse edhe nevojat e ndryshueshme të tregut.

Ndërsa disa mbrojnë përdorimin e subvencione nga qeveria për të stimuluar krijimin e plantacione të reja, të tjerët mendojnë se përqendrimi I përpjekjeve dhe burime për të kthyer plantacionet ekzistuese me produktive dhe fitimprurëse do të jëtë më pak e kushtueshme. Mendoj se kjo është një temë e rëndësishme për debat gjatë këtij seminari. Në  cfarëdo rasti, subvencionet nuk duhen konsideruar si zgjidhje afatgjatë.

Ky seminar shërben si mundësi për të gjitha palët e sektorit shtetëror dhe privat për të debatuar cështje themelore dhe për të zhvilluar një strategji zhvillimi të qartë për sektorin shqiptar të ullirit.

Dëshiroj të falenderoj Ministrinë e Bujqësisë, Ushqimit dhe Mbrojtjes së Konsumatorit  për pjesëmarrjen në këtë seminar dhe pres të dëgjoj rekomandimet e diskutimeve të sotshme.

Faleminderit dhe suksese!